Categorie archief: Algemeen

Muziek voor de ziel

'The Cat Concerto'.  Na het zien van dit grappige Tom & Jerry filmpje met prachtige pianomuziek is Lang Lang gaan pianospelen ..

‘The Cat Concerto’. Na het zien van dit grappige Tom & Jerry filmpje met prachtige pianomuziek is Lang Lang gaan pianospelen ..

Muziekeducatie vanaf de jongst mogelijke leeftijd zou volgens superpianist Lang Lang een vanzelfsprekendheid moeten zijn. “Muziek is als het leren van een taal’, zeg hij. “Hoe vroeger je ermee begint, hoe beter het is. Muziek gaat veel verder dan je alleen een nieuwe vorm van uitdrukken eigen maken. Muziek beïnvloedt je denken, het leren, alles. Mensen die veel met muziek bezig zijn, worden praktischer. Ze hebben meer aandacht voor het menselijke niveau en denken anders over economie en zaken doen. Muziek is absoluut nodig om balans te brengen in de wereld. Zonder muziek zouden we ons ‘zesde zintuig’ missen. De link naar onze intuïtie, onze diepste waarden en normen, die altijd de mens en medemenselijkheid voorop stellen. Muziek helpt mensen om hun diepste innerlijke karakter te (her)ontdekken. En als je na een hele vermoeiende dag Bach of Mozart speelt, ben je er fysiek misschien niet meteen bovenop, maar je ziel voelt absoluut gezonder, gelukkiger. Dat is het effect van muziek.”

Lang Lang in een interview met het blad ‘Luister’ nr 739 april 2019

Over epigenetica

Hier wilde ik al lang iets over schrijven en/of citeren, maar het is heel lastig om heldere en goed geschreven artikelen te vinden. Deze website komt tot nu toe het dichtst in de buurt: over epigenetica

Schermafbeelding 2019-06-13 om 23.40.15

Het blijft een beetje droge kost, maar praktisch gezien is dit waanzinnig interessant. Al heel lang denkt de wetenschap dat wij mensen bepaald worden door onze genen (“nature”) óf door omgevingsfactoren (“nurture”) zoals familie, omstandigheden enz. Maar er is nog een derde: epigenetica. Zoals hieronder wordt uitgelegd. Als je nu al slaperig wordt, zal ik een sprekend voorbeeld geven:
een vrouw wordt panisch bij het zien van een slang, al zit hij achter het glas in Artis: het is een echte fobie. Toevallig, bij een familiebijeenkomst, ontdekt de vrouw dat een familielid vroeger bijna is gewurgd door een wurgslang (dit speelde in Indonesië). Deze angst is aan haar doorgegeven. Ze heeft hier niet over horen vertellen, tóch heeft zij die angst. Dit is niet zweverig of zo, het is iets dat wetenschappelijk is onderzocht: genen worden geactiveerd of gedeactiveerd door moleculen op de genen (vandaar de term epigenetica; ‘epi’ betekent ‘op’). Simpel gezegd: de genen gaan “aan” of “uit” als gevolg van wat iemand meemaakt en/of doet. Het vakgebied epigenetica gaat over hoe deze interactie tussen omgeving en genen precies plaatsvindt. Dit is dus heel belangrijk! Want: alles wat je doet, maar vooral hoe je je erbij voelt, heeft effect. Op jou, maar ook op je nakomelingen. En zelfs op de mensen met wie je omgaat. Want alles wat je zegt of doet, of ervaart, kan iets veranderen in je lichaam, en in dat van je medemensen. Een reden temeer om bewust te leven. Stress, bijvoorbeeld, heeft een enorme impact. Dus afgezien van dat het voor jezelf beter is om te proberen stressfactoren te verminderen, is het ook voor je omgeving een zegen om ontspannen in het leven te staan.

Nu gaan we even terug in de tijd (en dit heb ik dus overgenomen van de hierboven genoemde website:)

“Charles Darwin: de evolutietheorie
In 1859 publiceerde Charles Darwin zijn evolutietheorie na decennia van studie. Zijn ideeën waren zowel gebaseerd op eigen jarenlange observaties als geïnspireerd op ideeën uit andere wetenschapsgebieden zoals de geologie, paleontologie en economie. Darwin had geobserveerd dat individuen in een populatie verschillende erfelijke kenmerken hadden en ook dat ze in het algemeen meer nakomelingen produceerden dan konden overleven in hun omgeving. Hij bedacht dat individuen die goed aangepast waren aan hun omgeving in het algemeen meer nageslacht voortbrachten dan andere individuen. Dit mechanisme verklaarde hoe na verloop van tijd kenmerken die voordeel opleverden in een omgeving meer gingen voorkomen in die omgeving. Darwin noemde dit mechanisme afstamming met modificatie door natuurlijke selectie.

Voor de juistheid van Darwins theorie is inmiddels een overweldigende hoeveelheid verschillende soorten bewijs. Dit bewijs is niet alleen gebaseerd op de studie van het verleden (bijvoorbeeld via fossielen) maar ook op directe observatie in het hier en nu. Een voorbeeld hiervan is de ontwikkeling van drugsresistente bacteriën. Darwin bewees dat evolutie plaatsvindt maar hij had vrijwel geen idee hoe. Hij wist bijvoorbeeld niets van het bestaan van DNA.

De neo-Darwinistische synthese: combinatie van evolutietheorie en genetica In de twintigste eeuw heeft er een kennisexplosie op dit gebied plaatsgevonden. Gebaseerd op het werk van Georg Mendel gingen wetenschappers op zoek naar erfelijke factoren. In de eerste helft van de twintigste eeuw kwam het idee van het gen als drager van erfelijke eigenschappen naar voren. Rond 1950 was bekend dat chromosomen vooral uit DNA bestonden en in 1953 ontdekten Watson & Crick de structuur van DNA: een dubbelgestrengde en gedraaide helix. Door de steeds verder toenemende kennis over genetica werd steeds concreter begrepen hoe evolutie plaatsvindt. Deze combinatie van evolutie-theorie en genetica wordt de neo-Darwinistische synthese genoemd. Dit is tot vandaag de dag de dominante manier van denken over evolutie.

Deze theorie stelde dat genen de enige basis voor evolutie zijn en dat het genetische materiaal niet verandert onder invloed van de omgeving en dat verworven eigenschappen daardoor niet kunnen worden doorgegeven aan het nageslacht (wat Lamarck dacht). Darwin sloot de ideeën van Lamarck niet helemaal uit, de neo-Darwinisitische synthese doet dat wel. Binnen dit paradigma wordt zeker wel erkend dat de omgeving ook een invloed heeft op hoe individuen zich ontwikkelen. Er wordt in dit verband gesproken van nature versus nurture (de invloed vanuit de genen versus de invloed vanuit opvoeding en omgeving). Via tweelingonderzoeken werd getracht om de relatieve inbreng van deze twee factoren te bepalen op allerlei kenmerken van individuen (zoals intelligentie).

Epigenetica
Al decennialang zijn er barstjes in het neo-Darwinistische paragidma en deze barstjes zijn steeds groter geworden. Ze zijn nu zo groot dat we er niet meer onderuit kunnen om te zeggen dat het paradigma herzien moet worden. Wat deze barstjes veroorzaakt is een paradigma dat epigenetica heet. Deze term werd bedacht door Conrad Waddington in de veertiger jaren. Hij realiseerde zich dat het voor onze ontwikkeling nodig is dat genen verschillend moeten kunnen reageren in verschillende contexten.

Dit idee was gebaseerd op het inzicht dat cellen van embryo’s pluripotent zijn: ze kunnen zich tot allerlei verschillende soorten cellen ontwikkelen die tezamen het lichaam vormen. In de jaren zestig was al iets bekend over hoe genen reageren op hun omgeving. Het was toen al bekend dat genen geactiveerd of gedeactiveerd konden worden door moleculen die op de genen waren geplaatst (vandaar de term epigenetica; ‘epi’ betekent ‘op’). Het vakgebied epigenetica gaat over hoe deze interactie tussen omgeving en genen precies plaatsvindt.”

If I Had Words

Wie kent dit mooie liefdesliedje uit 1977 nog, met een lichte ‘reggae touch’? Het werd met overgave gezongen door Scott Fitzgerald en Yvonne Keeley. Typisch zo’n melodie die je bijna niet meer uit je hoofd krijgt, vooral ook omdat het heel vaak herhaald wordt. Ik heb overigens nooit geteld hoe vaak!
Je kunt het hier horen op Youtube:

Scott Fitzgerald en Yvonne Keeley

En hier als filmmuziek van Babe:

Filmmuziek Babe

Niet iedereen weet dat de melodie eigenlijk is ‘geleend’ van een klassieke componist: de Franse componist C. Saint-Saëns, die u hieronder kunt horen:

Maestoso uit de 3e Symfonie in c mineur Op.78 van C. Saint-Saëns

Scott Fitzgerald & Yvonne Keeley

Scott Fitzgerald & Yvonne Keeley

C. Saint-Saëns

C. Saint-Saëns

APK concert 26 mei 12:30

Bij dit concert spelen drie verschillende pianisten muziek van Mozart, Schubert, Chopin, Bach en Verleur. Marjo speelt twee prachtige Rondo’s van Mozart. Voor wie het niet weet: een Rondo is een stuk waarbij het hoofdthema een aantal malen terugkomt (bijvoorbeeld Für Elise van Beethoven is een bekende Rondo.) Mariette speelt Schubert, de componist die nog met één voet in de klassieke periode stond, onderweg naar de romantische muziek van Chopin. Heleen gaat voor de Barok: zij voert -voor de allereerste keer in haar leven ooit- het eerste deel van het Italiaanse Concert van Bach uit. Maar ze speelt ook haar eigen Prélude & Fuga Op 3 van lang geleden, waarbij zij op bescheiden wijze in de voetsporen van Bach probeert te treden.. maar hé, hoe kan het dat die chromatische lijn in de Prélude van Heleen lijkt op de baslijn van de Chopin Wals? Dit gaat Heleen u laten horen tijdens het concert. Verder speelt zij een eigen compositie zoals Chopin zou hebben kunnen schrijven als hij van vogels had gehouden: horen we daar een beroemde populaire melodie doorheen? En waar komt dat vogelgefluit vandaan? Het lijkt wel uit het publiek te komen! Vrijwillige bijdrage na afloop van het concert.

APK concert 26 mei 2018

Leven

Leven

O, dít is het, om te leven..
Een grasspriet te zien wuiven,
dansende ganzen in de wei,
vluchtig waaiende wolken
boven oeverloos water:
de zon te zien ondergaan.
Eerder je ogen uit je kop gehuild
omdat een collega gemene dingen zei;
maar zonder dat geen
trage discussies
met mooie wendingen,
kloven die bruggen worden
of andersom.
Ja, je kat zeurt ’s ochtends
om brokjes en aandacht.
Zonder dat geen
liefdevolle aandacht voor het moment:
een hand op haar staart,
de zachte poezenvacht,
visluchtje uit haar bek.
Een goede vriendin
rustig naar haar kijken
terwijl ze sterft
het leven voorbijtrekt.
Hoe om te gaan met verdriet
dat nooit echt overgaat,
dat verandert, meandert, transparandert:
af en toe een steek,
dan verder maar.
Veel keuze is er niet.

Kattenkots op het tapijt:
het leven zit vol
verrassingen.

Heleen Verleur

Piano Bulletin: piano trio’s voor jonge beginners

Dit artikel is zojuist verschenen in het Piano Bulletin van Epta (European Piano Teachers Association) jaargang 36/2018 Nummer 103. Ik heb toestemming van de hoofdredacteur om het op mijn website te plaatsen.

Omslag Piano Bulletin

Omslag Piano Bulletin met de prachtige foto van Manuel de Falla

Blz 1 artikel

Blz 1 artikel

Blz 2

Blz 2 artikel

Blz 3 artikel

Blz 3 artikel

Blz 4 artikel

Blz 4 artikel

Blz 5 artikel

Blz 5 artikel

Blz 6 artikel

Blz 6 artikel

Blz 7 artikel

Blz 7 artikel

Blz 8 artikel

Blz 8 artikel