Mijn compositie ‘Voor Hens’ is opgedragen aan Hens Vlam-Verwaaijen, componiste en pianiste (1935 – 2025).
Hens Vlam was één van de eerste pianodocenten in Nederland die het belangrijk vond dat leerlingen met liefde en overgave konden spelen wat ze mooi vonden.
Zij heeft een hele serie stukken gecomponeerd speciaal voor leerlingen die ook eens wat anders wilden dan de klassieken. Met altijd in het achterhoofd dat je muzikale werelden met elkaar kunt verbinden, dat het eigenlijk één geheel is (en uiteindelijk gaat men dat zien, maar soms niet meteen). Vandaar haar serie ‘Bridge over the Classics’.
Hens had zich de afgelopen jaren onder meer toegelegd op het verwerken van namen in de muziek. Haar superleuke boekje ‘More What’s in a Name’ gaf ze me mee toen ik haar voor het laatst zag in augustus 2025 waar ik haar opzocht in het Rosa Spierhuis.
In Hens naam zitten: E – A – E – A – A – E
Dat was niet zo makkelijk omdat het veel dezelfde noten zijn. Maar je kunt natuurlijk wel verschillende hoogten gebruiken, dus dat heb ik gedaan.
Het stuk heb ik tijdens de herdenking van Hens in het Rosa Spierhuis overhandigd aan haar kleinzoon. Het was heerlijk om daar allerlei muziek ten gehore te brengen samen met hem en nog een goede leerlinge van Hens! We speelden muziek van Vlam-Verwaaijen en Chopin, Bach, Ten Holt, Verleur enz.
Op 22 januari 2026 doe ik mijn voorstelling ‘Scarlatti & Maria Barbara’ in het Rosa Spierhuis, eigenlijk speciaal voor Hens en Joop. Deze gelegenheid zal dus ook een herdenking van Hens zijn.
De hieronderstaande pdf van ‘Voor Hens’ mag je vrij downloaden en printen voor eigen gebruik. Mocht je overwegen het ergens uit te gaan voeren, laat het me dan even weten.
PDF ‘Voor Hens’ gecomponeerd door Heleen VerleurLaatste boekje HensFlyer Rosa Spierhuis
Hoe kun je ‘gewoon’ je eigen dingen doen, als je weet dat er niet heel ver hiervandaan mensen aan het lijden zijn omdat er oorlog is en ze geen eten hebben? Natuurlijk heb ik het dan over de oorlog in Oekraïne, én over Israël. En wat verder weg gebeuren ook vreselijke dingen, zoals in Soedan, Congo, Somalië: maar ik beperk me nu hierbij tot twee oorlogen.
De oorlog tussen Rusland en Oekraïne heeft op iedereen extra grote impact omdat ook “wij” (Europa) hierbij betrokken zijn. Kan een land zomaar een ander land binnenvallen, en zoveel onschuldige slachtoffers maken? Poetin vindt van wel.
Uiteraard heeft ook Nederland zich in het verleden niet echt netjes gedragen, om het zo maar te zeggen. Bijvoorbeeld in Nederlands-Indië en Suriname. Maar je hoopt dat de beschaving langzamerhand een beetje vooruit gaat. Die hoop is de laatste jaren wel een beetje in de schoenen gezonken.
Nederland stond altijd vierkant achter Israël. Na de tweede wereldoorlog en de holocaust, in ons collectieve geheugen van nog maar tachtig jaar geleden, is dit zonder discussie. Daarvoor al eeuwenlang vervolging van Joden, heeft dit alles een diep trauma veroorzaakt bij heel veel mensen.
De afschuwelijke slachting van 7 oktober ’23 heeft hier nog eens extra diepe wonden geslagen. Het was zwaar onmenselijk en genocidaal. De reactie van de regering van Netanyahu lijkt echter buiten proportioneel!!
Hier moet echt dringend (liefst diplomatiek, door heel veel landen samen!) worden ingegrepen, want er zijn zoveel onschuldige slachtoffers in deze zinloze krachtmeting tussen Netanyahu enerzijds, die zich met steeds meer ultrarechtse mensen omhult, en Hamas anderzijds.
Zowel Israëliers als Palestijnen, en zeker ook hun kinderen, raken door dit alles zwaar getraumatiseerd, en/of overlijden.
Het is ook vreselijk dat Joden, ook in Nederland, zich niet meer veilig voelen door deze oorlog! Zelfs af en toe verhullen dat ze Joods zijn om niet op te vallen! In deze tijd? Hoe kan het dat dit gewoon gebeurt?
Voor wie zijn de idealen die worden bevochten? Voor de toekomstige generaties? Dan kunnen we nu wel zeker zijn dat die voor honderden jaren getraumatiseerd zullen blijven.
IS DAT ECHT DE UITHONGERING EN VERNIETIGING WAARD?
Wat kunnen we doen om een verandering te brengen? Ik denk dat demonstreren te weinig effect heeft. Het geeft mensen misschien wel een goed gevoel dat ze voor het juiste strijden, en dat is natuurlijk ook belangrijk. Maar of er echt dingen door veranderen?
Hoe kunnen we regeringen overtuigen??? De druk opvoeren?
Ik spreek me hier nu één keer over uit. Het is niet mijn bedoeling discussies op gang te brengen, en zeker geen wellus nietus gesprekken. Maar ik voel pijn in mijn hart bij wat er allemaal gebeurt.
(beide bijgevoegde artikelen stonden vandaag in het Parool. Vredesduif kwam via internet tot mij vliegen).
Sinds kort heb ik de melodica (her)ontdekt, via Claire in Oeganda.
Qua klank zit het tussen accordeon en mondharmonica in. Prachtig om bijvoorbeeld Piazzolla te spelen. Of de bruidsmars van Mendelssohn voor Francis en Moureen die net getrouwd zijn!
Mijn arrangement van Oblivion (Piazzolla) mag gratis gedownload worden. Opname volgt.
Het was gister weer een feestje om Scarlatti & Maria Barbara te mogen doen. Dit keer in Wilhelminaoord (Drenthe, 1 km van Friesland) bij pianist, componist en muziekdocent Tjako van Schie.
Tjako en ik kennen elkaar nog van het conservatorium, waar ik ooit studeerde en Tjako repetitor was.
Zo leuk om elkaar weer allebei als beroeps tegen te komen in Tjako’s prachtige culturele centrum ‘RondoM’! Een sfeervolle ruimte waar vele mooie concerten tot stand komen.
Dit is een leerlinge van me die tijdens een voorspeelavond zichzelf begeleidt aan de piano met een liedje uit de Sound of Music. Ook dit doen we bij de pianoles!
Het boek met alle 13 liederen (inclusief losse zangpartijen) kost €20,-
De cd (inclusief liedteksten & vertalingen) is ook te bestellen via Heleen of via Bol.com (duurder). Via Heleen kost de cd €10,-
01. To Daffodils02. I carry your heart03. Paisage04. Viento, Agua, Piedra05. Madrugada06. Para mi corazon07. En sourdine08. Il pleure dans mon coeur09. Casina, agosto 199810. Saremo tu ed io domani11. Klage des Bettes12. Inval13. Zondag
Hoe kleine dingen grote gevolgen kunnen hebben: in zowel negatieve als in positieve zin (in dit geval).
Alweer op 8 maart jl hadden mijn echtgenoot Jan van Eijck en ik een gemeenschappelijke uitvoering van zowel Jan’s boek als mijn muziek bij kunstRUIM. Jan’s boek ‘Twijfelen aan de werkelijkheid’ is alweer enige tijd uit, maar nog niet iedereen heeft het gelezen. Dus wij gingen op pad.
Journalist Joep Auwerda interviewde Jan, en fagottiste Stefanie Liedtke en ik speelden na elk interviewblokje van ± 5 minuten ook ongeveer zoiets maar dan in noten.
ik stond aan de deur om mensen op te vangen. Op een bepaald moment kwam er een zeer enthousiaste dame met een rollator: “Hallo, daar bén ik dan! Ik ben Mieke!” Ze had gereserveerd. Maar we konden haar niet vinden op de lijst. kunstRUIM is redelijk streng met wie naar binnen mag en wie niet, zelfs als het iemand van rond de 90 jaar betreft. Waarschijnlijk ook door ervaring rijk geworden, en door de brandweer.
Ik was dit aan het uitzoeken, onderhandelen, navragen, want ik vond dat Mieke naar binnen moest. Hoe dan ook: op een bepaald moment besloot de mevrouw zelf eieren voor haar geld te kopen en weg te gaan. Het gaf mij een heel teleurstellend gevoel. Ik vond het jammer dat ze er niet bij kon zijn.
Ik kende deze mevrouw een klein beetje van een FB-groep ‘I Love Nieuwmarktbuurt’ voor mensen uit deze buurt: Mieke. Ik besloot haar de dag erna een Message te sturen. Ik vertelde dat ik hierover spijt voelde. Dat ze me de volgende keer mag benaderen als de gelegenheid zich weer voordoet dat ze naar een bijeenkomst in de buurt wil waarvoor ze via een ‘QR-code’ moet reserveren. We sluiten namelijk een deel van de mensheid hiermee uit, ongeveer vanaf ± 80 jaar. En mezelf ook al bijna. 😉
Gelukkig nam Mieke het sportief op:
“Ja, natuurlijk is zo iets even heel vervelend net zoveel voor jou als voor mij, maar de reden is waarschijnlijk dat ik het niet helemaal goed gedaan heb, toch heb ik me door het reserveren heen geworsteld en gedacht (omdat het zo lekker ging voor de eerste keer hahaha,) dat het goed ingeschreven was. Sinds kort heb ik ook een iPhone en jonge vrienden moeten me maar gauw leren hoe ik met een QR-Code om moet gaan,lijkt me heel handig. Maar, heel veel dank voor je aanbod dat ik het persoonlijk bij je mag vragen, zou best eens kunnen gebeuren. Zoals je langzaamaan wel begrepen hebt zijn we zusjes in de muziek, maar ik ben nog van het tijdperk Louis Andriessen, en deed eindexamen in 1960 aan het Koninklijk Conservatorium voor Muziek, In Den Haag, Solozang, heeeeeeeel lang geleden.”
En daarna:
“Dat betekent dat jij, ruw gerekend, ongeveer 5 generaties, conservatorium studie lengtes na mij afstudeerde. Dat is interessant, ik maakte toch wel veranderingen mee in de theoretische eisen en appreciatie van de Haagse school, Andriessen Louis, de hele eigentijdse muziek van die tijd. Het was toch een enorme boeiende tijd, alles moest anders, die waanzinnige composities van al die jongens samen, het mocht meestal vooral niet melodieus zijn.”
En dan:
“Als jij met een zangeres werkt kan je van mij, voor mij gemaakte liedjes door Louis lenen. Die zijn nog nooit door anderen gezongen en langzaam moet ik aan anderen de kans geven om ze uit te voeren . Mijn stem doet het niet meer, en bovendien ben ik ruim boven C2 tonen vals gaan horen, vooral van viool, fluit, hoge menselijke stem, hoge tonen in grote orkesten. Ik zal proberen een paar digitaal te sturen, lijkt me vooral voor jou leuk omdat je componeert.”
Inmiddels ben ik bij Mieke langsgeweest, zij is 92 jaar! Ik heb met mijn eigen ‘Phone’ screenshots gemaakt van prachtige jeugdwerken van Louis Andriessen (vanaf 1956). Ik ben nu bezig ze in Sibelius om te zetten en ik ben in nauw contact hierover met Mieke. Deze vocalises gaan zeker nog worden uitgevoerd.
Laatst kreeg ik zo’n leuk bericht van pianodocente Elieske Wisse:
“Hoi Heleen, samen met een leerling ga ik jouw Berceuse weer spelen. Ik zou aan haar een opname willen laten horen. Ga jij die nog ergens uploaden?”
Ik stuurde Elieske toen deze ‘live’ opname van een benefiet concert voor Oekraïne op 21 januari 2024 in Huize Lydia in Amsterdam. Hier spelen pianist Frank Wiebenga en ik mijn ‘Slaapliedje voor wie nog niet wil gaan slapen’ voor vier handen.
Daarna schreef Elieske: “Dankjewel. Hier voel ik heel sterk het slaapelement en de rust in.”
En daarna: “Mijn leerling Annette maakte deze tekening. Ze heeft op dit moment ook moeite om in slaap te vallen. Dit spelen geeft ook rust. Zennnnn.”
Ze voegde deze prachtige tekening toe. Het poppetje met de hartjes heet ‘Kanètje’. Prachtig gedaan en bijzonder om een tekening te krijgen waarin notenbalken verwerkt zitten! Het aan de hoeveelheid hartjes te zien, vindt Annette het stuk fijn om te spelen. Ondanks de vele mollen die erin zitten! 🙂
