Voor een internationaal Suzuki jubileum werd ik door blokfluitist Jaap Delver benaderd om een compositie te schrijven voor blokfluit ensemble (sopranen, alt, tenor, bas). Nadat ik er één had geschreven, kreeg ik de smaak te pakken en inmiddels is dit uitgemond in een stuk of acht stukken (Song from the East, With a Twist, Madley, Strange Birds, The Red Wire, Just What, Contrasts, Song for Six Recorders). Bovendien ben ik inmiddels bezig met ensemble begeleidingen te maken bij Suzuki sopraan blokfluitboek 1. Er is ook een fonds opgericht om mij een passende vergoeding te kunnen geven. Alles bij elkaar een vruchtbare samenwerking met de Suzuki blokfluiten!
Categoriearchief: Componeren
Twaalf dansen met improvisatie
‘Twaalf dansen’ voor vier handen piano: een Oegandese dans, een dans à la Dave Brubeck, een Tango, een Boogie-Woogie, een Gnossienne, een Klompendans, een Egyptische mummie dans, een Spaanse dans, een Bourree, een Sarabande, een Menuet en een Tarantella. Met middenin elke dans een improvisatie.
Een aantal ervan kun je ook beluisteren via: http://www.heleenverleur.org/2021/03/22/dansen-in-gent/
De moeilijkheidsgraad is wisselend, van eenvoudig tot gemiddeld. In de ‘ossia’ (de kleinere notenbalken) staan eenvoudiger improvisatietonen. Met de gegeven improvisatietonen kun je zelf iets bedenken. Maar je kunt ook kiezen voor een moeilijker toonladder of akkoord tijdens je improvisatie. Of gewoon helemaal losgaan en je niet meer houden aan de regels: experimenteren is belangrijk tijdens improviseren. Zolang je maar goed luistert naar jezelf en naar de ander! De partijen kunnen zowel op één als op twee piano’s gespeeld worden.
Het leukst is om -zo mogelijk- allebei de partijen in te studeren, zodat je zowel de ondersteunende als de improviserende rol kunt hebben. Indien de uitgeschreven partijen nog te moeilijk zijn, kun je ervoor kiezen alleen de improvisatie te doen. Je laat dan gewoon je docent de andere partij spelen!
Over de auteur
Meer info http://www.heleenverleur.org
Over de tekenaar
Meer info http://www.vaneijck.org
Het boek is te bestellen bij
Binnenkant Muziek Amsterdam (www.heleenverleur.org)
Het kost €15,- plus portokosten. Stuur een mail naar:
Jason
Op donderdag 8 juli hebben we geapplaudisseerd voor Jason, na afloop van een intense ceremonie waarbij ongeveer tweehonderd betrokkenen aanwezig waren. Het applaus hield minutenlang aan. Jason is slechts 22 jaar geworden. Hij was een gedreven pianoleerling die sinds drie jaar pianoles bij mij volgde in Almere, bij Coöperatie Kunstzinnige Vorming. Jason had vele talenten: lekker koken, skaten, heel snel zwemmen, prachtige kleren ontwerpen. Piano spelen liep de laatste jaren wel als een rode draad door zijn leven. Hij speelde elke dag, zonder een keer over te slaan. Bij het afscheid is zijn Waltz in A mineur gespeeld, want ook componeren kon hij mooi en goed. Ook werd er een video vertoond terwijl hij het thema van ‘Lalaland’ speelt (later gevonden op zijn computer). Op de bovenstaande voorkant van de rouwkaart zien we zijn hand boven de pianotoetsen.
Jason woonde sinds dit jaar in een studentenhuis op het NDSM terrein in Amsterdam. Hiervoor had hij vrijwel meteen een digitale piano aangeschaft, in overleg met mij. Zijn moeder Ria vertelde me dat hij altijd zodra hij terugkwam in het ouderlijk huis, onmiddellijk achter de (akoestische) piano ging zitten om te spelen. Hij had nog vele mooie composities kunnen en willen maken. Iedereen die hem kent kan het nog niet bevatten. We missen hem enorm! We denken wel dat Jason moeilijk een mooier afscheid had kunnen krijgen dan dat het op 8 juli is neergezet, met emotionele toespraken, heel veel bloemen, veel bezoekers, mooie video’s, veel muziek, kostuums en goede vrienden, lieve ouders Carlo en Ria en familie.
Hieronder kun je een compositie horen die Jason heeft gemaakt voor het boek ‘Butterflies against the wind’, een boek dat verscheen in 2019 met 24 nieuwe composities door 24 verschillende leerlingen (het boek is overigens nog steeds te koop voor 15 euro door even een mailtje te sturen).
Een goede vriend van Jason vertelde me, dat Jason dit stuk een paar weken voor zijn dood nog voor hem heeft gespeeld. Hij was zo trots en enthousiast toen hij het voor hem speelde!
Onderstaande tekst sprak ik op zijn afscheid op donderdag 8 juli 2021:
Voorafgaande aan een lesdag piano zet ik meestal van tevoren een alarm voor alle lessen, twee minuten voordat het tijd is. Het is voor mij een reminder dat ik nog twee minuten heb om die les af te ronden. Op donderdag 1 juli om kwart over zeven ging mijn alarm. De les aan Jason is niet gegeven en zal ook niet meer gegeven worden.
De allereerste keer dat Jason bij mij voorspeelde, wist ik niet wat ik hoorde. Zijn toon, zijn rustige performance, zijn inleving in de muziek. Je kon niet anders dan luisteren, als hij speelde. Toen hij klaar was, had ik bijna geen woorden voor wat ik had gehoord. Iemand met een grote muzikale intelligentie en verfijndheid. En wat zou zijn repertoire nog kunnen groeien!
Intussen had ik mijn voorstelling ‘Chopin en George Sand’ in het Pianolamuseum gedaan. Ik had al mijn leerlingen ook een uitnodiging gestuurd. Jason, zijn vriendin, en de ouders van Jason bleken in de zaal te zitten. Met z’n vieren vanuit Almere naar Amsterdam gereisd.
Enige tijd later kwam Jason ineens op les met de Nocturne Op.55 No.1 van Chopin.. Hij had hem gehoord tijdens mijn voorstelling én op ‘Spotify’. Hij vond het zo’n mooi stuk dat hij het graag wilde leren. Ik weet nog dat ik wel enige aarzeling voelde .. het is een behoorlijk lastig stuk voor iemand die net een paar jaar pianoles heeft. Maar hij was zeer gedreven.
Niet zo lang daarna, een paar weken of zo, kwam Jason op les en zei: ik ben al een eind gekomen. Hij speelde ongeveer tot het allerlaatste stuk met de chromatische triolen.
Jason was een getalenteerde, gevoelige man. Op een bepaald moment vertelde hij mij dat hij af en toe naar een verzorgingshuis ging, om daar voor de mensen te spelen op de piano in de kantine. Dit was een win-win situatie: hij kreeg heel hartelijke reacties van de bewoners, en Jason wende op die manier aan spelen voor publiek.
Een aantal van mijn leerlingen maakten een compositie voor een goed doel. Alle composities zouden worden gebundeld in een boek ‘Butterflies against the wind’. Jason’s compositie was een prachtige wals geworden, met licht Chopin-achtige trekken, maar toch ook duidelijke Jason-achtige wendingen (ik zal hem zo laten horen)
Tijdens de lockdown waren er eerst online lessen in het CKV: leerlingen mochten het gebouw niet in. Op een ochtend dacht ik: maar als ik nu gewoon ’s avonds met de auto naar Jason’s huis rij? Hij was de laatste leerling van de maandag, dus het maakte niet uit dat ik dan wat extra reistijd had om bij hem te komen. Toen ik dit voorstelde, sprak hij de onvergetelijke woorden: “Zal ik dan iets lekkers voor je koken? Hij heeft een heerlijke maaltijd zalm-Teriyaki voor me gemaakt.
Jason was ook iemand van de technische snufjes. Tijdens de online lessen had hij op een bepaald moment onder zijn beeldscherm een soort digitale pianotoetsen ‘getoverd’ die ik op magische wijze kon zien bewegen!
Maar ik merkte dat hij het directe contact miste. Ik ook, trouwens. Die pianotonen klinken via Zoom toch wel minder mooi dan in werkelijkheid.
En dan de achtergrondgeluiden tijdens de Zoom sessies. Op een keer zat Jason tijdens een online les thuis te spelen, terwijl ik op de achtergrond behoorlijk getimmer hoorde. Ik vroeg hem of er een verbouwing was. “Nee hoor, dat is mijn vader die krabscharen aan het openbreken is voor het avondeten!” Ik krijg nog steeds een glimlach om mijn mond als ik hieraan terugdenk.
Jason was inmiddels verhuisd vanuit het ouderlijk huis in Almere naar het NDSM-terrein in Amsterdam. Intussen had hij mijn nog advies gevraagd over een digitale piano voor op zijn studentenkamer. Maar misschien hoorde hij zijn piano niet altijd via de koptelefoon, want hij vertelde mij dat zijn directe buurvrouw steeds kwam vragen of hij niet nog wat piano kon spelen. Ze genoot er zo van! Hij had daar al fans gemaakt.
Een paar weken geleden, op 15 juni, was hij op les. Na Jason was mijn leerling Daniel, een jongen van ongeveer vijftien jaar. Hij was toevallig ook bezig met een Nocturne van Chopin, namelijk die in Cis mineur. Ik vroeg aan Daniel: “Zou jij misschien deze Nocturne voor Jason willen spelen?” Daniel zei: “Ja hoor,” en hij speelde de Nocturne voor Jason, met veel overgave. Jason genoot, zag ik. Ik dacht: “Deze mannen kan ik vaker naar elkaar laten luisteren, ter inspiratie.”
De weken daarna zei Jason een paar keer af. Op 24 juni kreeg ik een appje: “Goodmorning! Komt het uit als ik straks even bel? Of ben je druk met lessen?” Die dag hebben we elkaar gesproken. Zijn reden om te bellen, was om mij de reden van zijn recente verzuim uit te leggen, dat hij de lessen juist zo fijn vond, en dat hij na de zomer gewoon weer elke week zou komen. Dit was de laatste keer dat we elkaar hebben gesproken. Ik kan me de toon van dit gesprek nog heel goed herinneren. We begrepen elkaar.
Op donderdag 1 juli stuurde ik hem een appje. “Ha Jason, mijn geheugen laat me in de steek: jij komt toch vanavond op les? Tussen 18.15 en 19.15? Bevestig nog maar even. Ps ook als je je niet zo goed voelt, ben je welkom!”
Toen ik ‘s middags een bericht kreeg van mijn man dat de vader van Jason had gebeld, voelde ik meteen een enorme ongerustheid. Middenin de les van een andere leerling belde ik het nummer. Mijn voorgevoel klopte. Op een bepaald moment kregen zijn ouders geen contact meer met hem en gingen naar zijn huis. Daar vonden ze Jason. De doodsoorzaak wordt nog onderzocht. Het is niet te bevatten.
Om 18.15 u heb ik Jason’s wals gespeeld die hij had gecomponeerd, op het moment dat hij anders les zou hebben gehad. Om 19.13 u ging mijn alarm af. De les was afgelopen.
Heleen Verleur
7 juli 2021
Ostinato 1 & 2
Voor het Groninger Piano Festival 2021 schreef ik Ostinato 1 & 2 voor achttien pianisten. Er zijn zes piano’s met aan ieder drie pianisten. Ik heb de piano’s A t/m F genoemd. Elke piano heeft drie spelers, bv A1 A2 en A3. De opbouw is als volgt:
a1
a1,a2
a1,a2,a3
a1,a2,a3,b1
a1,a2,a3,b1,b2
a1,a2,a3,b1,b2,b3
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3,d1
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3,d1,d2
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3,d1,d2,d3,e1
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3,d1,d2,d3,e1,e2
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3,d1,d2,d3,e1,e2,e3
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3,d1,d2,d3,e1,e2,e3,f1
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3,d1,d2,d3,e1,e2,e3,f1,f2
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3,d1,d2,d3,e1,e2,e3,f1,f2,f3
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3,d1,d2,d3,e1,e2,e3,f1,f2,f3,
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3,d1,d2,d3,e1,e2,e3,f1,f2,f3,orgel
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3,d1,d2,d3,e1,e2,e3,f1,f2,f3,orgel,ritme
doorspelen vanaf maat 18
a1,a2,a3,b1,b2,b3,c1,c2,c3,d1,d2,d3,e1,e2,e3,f1,f2,f3,orgel, ritme, grafische partituur
In de oorspronkelijke versie gaat het dan weer andersom terug, tot alleen piano A1 weer overblijft (bij onderstaande luisterversie houdt het abrupt op na F). In totaal is het stuk ongeveer tien minuten, maar het kan desgewenst langer worden gemaakt. Op deze website staat de Sibelius-versie, ik hoop het stuk nog een keer in z’n geheel met loopstation op te nemen. Of met 18 pianisten.
When Bach met Lavignac and Smetana, long long ago
When Bach met Lavignac and Smetana (2021) was commissioned for the Groninger Piano Festival. The question was whether I could combine the theme of the Toccata & Fugue of Bach with the themes of Smetana's Rondo and Lavignac's Galop-Marche into one piece for 15 pianists (you can also play it with three pianists). In this crazy work I have brought all three composers together.
Nieuwsbrief april 2021
De nieuwsbrief van april 2021 kunt u hieronder downloaden. Je kunt hem ook in vogelvlucht bekijken via onderstaande afbeeldingen.
Corona for tenorsax & piano
About ‘Corona’ for tenorsax (premiere with Arthur Heuwekemeijer from Archie’s Ship):
Awaking. Sometimes it happens, after a night of beautiful dreams, that you wake up in the morning and think: what was it again? Oh yeah. This has happened to me several times since Covid. That I had forgotten about it, when I woke up. That is what “Awaking” is about. Do you ever wake up in the morning when you go to sleep and hope that everything is back to normal?
Washing the dishes. Because you are much more at home, all kinds of small things and situations are suddenly scrutinized. The mess around you, your roommates. Sometimes a simple act like washing the dishes helps you feel better. Focusing your attention on something very practical, something you have control over. The dishes.
Walking through an empty city. Especially during the first period, Amsterdam was a very empty city. Even the Red Light District was deserted! It was both nice and spooky. Most of all, it felt quite surreal.
Sleeping. In this part it seems like you are floating through an endless space. The piano part is, as it were, frozen in a few chords. Things are “on hold”. We stay in our houses and sleep. But a lot is happening in the meantime.
Spaanstalige liederen
Door Facebookvriendin (niet alleen Facebook) Rineke Verbrugge werd ik een paar weken geleden herinnerd aan mijn ‘Milonga for three’ a la Astor Piazolla: https://ap.lc/FTSMr
Hierdoor bedacht ik dat ik eigenlijk behoorlijk wat Argentijns of Spaans georiënteerde muziek heb geschreven, wat toch wel eigenaardig is aangezien ik al mijn hele leven in Amsterdam woon en werk. Nou ja, hoe dit komt kan ik zelf ook niet verklaren. Laatst werd ik nog als enige Amsterdamse componist gespeeld in een programma van pianist Marcel Worms met voor de rest louter Spaanstalige stukken (to be continued).
Onderstaande wordt gezongen door Renée Harp, begeleid door mijzelve. Een eigen compositie van de cd: ‘I carry your heart’ (nog verkrijgbaar).
Sakura Variaties
(foto kersenbloesem: Josefine Straesser)
In 2014 schreef ik de Sakura Variaties. Ik moest eraan denken omdat een Facebook vriendin een post deed van een bloeiende kersenbloesem.
Ik schreef de Sakura Variaties voor de Suzukidag van 5 oktober 2014 in Zeist. De bezetting is: fluit 1 & 2, sopraanblokfluit, piano 1 & 2, gitaar 1 & 2, accordeon, violen 1 & 2, Vla. 1 & 2, cello 1 & 2, contrabas 1 & 2 (er deden alleen al tachtig violen mee!)
Bij deze variaties is er een refrein A (tutti) dat steeds wordt afgewisseld met soli per instrumentgroep. Per instrumentgroep is er meestal een eenvoudiger én een moeilijker partij. De moeilijker partij kan gespeeld worden door gevorderde leerlingen of de docent. Aan het eind zit nog een refrein B.
Hieronder kun je een stukje van de fluiten horen:
Dansen in Gent
De workshop ‘improvisatie’ die ik in augustus 2021 in Gent hoop te geven, was voor mij de aanleiding om een boekje met dansen te maken. Organisator Lieve van der Plaetsen heeft als thema van de vijfdaagse workshop ‘Dansen’ bedacht. Het leek mij leuk om een boekje samen te stellen met 12 dansen, met in elke dans een improvisatie. Dansdocente Lydia Mboko is van plan hier met de cursisten een mooie choreografie bij bedenken. Het Rondo is denk ik het makkelijkst. Zelf vind ik de Gnossienne heel leuk. En de Egyptische Mummie Dans.