Categoriearchief: Muziek

Review Anne Ku about ‘Piano Animals’

This 31-page book of four hand piano music is sheer FUN with a capital F. The composer Heleen Verleur knows just what pianists love playing: music that is easy to read, sounds hard to play, but is so much fun that you don’t want to stop until it ends.

Commissioned by the Groninger Piano Festival 2017 where it was premiered, “Piano Animals” is a piece that belongs in every quatre-mains repertoire. It’s programmatic, with images and sounds of animals in their environments. The 452 measures are packed with variety and contrast. The primo and secondo are duetting with each other, interacting in every which way possible, making the experience of playing together truly exhilarating.

Premiere at Groninger Piano Festival

The duet opens with monkeys scrambling about. Both primo and secondo play quarter notes in staccato with accents and grace notes here and there. Anyone who has visited a zoo, gone on safari, or watched monkeys in action will relate to the 68 measures of nonstop activity, except for a few surprises requiring both pianists to stop playing and call “ae, oe” or clap their hands, or stomp their feet in unison.

No sooner do the monkeys leave, the wild pigs march in. They move in one direction looking for food and then turn around to hunt in the other direction. Black key clusters, right hand, left hand mimic the way they move about.

Then it’s whale watch season. The whales waltz in the ocean, whether Pacific or Atlantic, they know they’re being watched in Hawaii between November and May and the north eastern coast of the USA from May to October.

When I received the book in November 2021, I pondered how I would play it. Do I record myself playing one part and then play against the recording? If not, self record, how would I find a pianist who would be willing to collaborate?

How would I find a pianist who could sightread and would sit next to me, not socially distanced, and play together? On Oahu, Camilla and I sat in front of her piano while her husband Mark turned pages and recorded the first and only time we ever played together. I had just met her for the first time that day.

[YouTube Video will be released on Sunday 8 May 2022 at NOON EDT ]

https://concertblog.wordpress.com/2022/05/08/review-piano-animals-duet-by-heleen-verleur/

Benefietconcert voor de Oekraïne

Op 15 mei as zal er in Amsterdam een concert voor de Oekraïne worden gehouden door het Amsterdams Piano Kollektief. Er wordt muziek gespeeld van Oost-Europese componisten, alsmede negen Variaties op het Oekraïense thema ‘Plyve Kacha’, een 12 minuten durende compositie van Heleen Verleur (première).
De entreeprijs is 10 euro, maar een extra donatie is welkom.

Het gehele bedrag zal worden geschonken aan giro 555 om de vluchtelingen te helpen.

Het concert zal worden uitgevoerd door een zestal pianisten, op 15 mei van 14.30 tot ± 15.30u, bij: Huis van de Wijk Lydia/Roelof Hartplein 2A/1071 TT Amsterdam.

Als je wilt komen, verzoeken we je te reserveren via

heleenverleur111@gmail.com

Met hartelijke groet,

Heleen Verleur,
mede namens APK

http://www.heleenverleur.org/2022/03/28/plyve-kacha-nine-variations/

Vrije Geluiden/VPRO

Vanochtend werd ik geinterviewd door Melchior Huurdeman van de VPRO (Vrije Geluiden, Componistenkamer enz.) over mijn bijdrage aan https://nl.wikipedia.org/wiki/24preludia Het is voor een podcast die op dit moment bezig is. Ik denk dat mijn bijdrage op zijn vroegst volgende week dinsdag gepubliceerd zal zijn: https://podcasts.apple.com/nl/podcast/bach-en-nu/id1605768971

We hadden een interessant gesprek over hoe het allemaal is begonnen. Met name dat ik een periode “in de stijl van” Bach, Mozart, Beethoven, Schubert e.d. heb gecomponeerd, om mij het vak eigen te maken.

Melchior was geïnteresseerd in mijn vroege composities. Ik heb ze weer opgedoken in mijn Itunes bibliotheek, en was best verrast ze na zo’n tijd (2002) terug te horen. In maart 2002 had ik een uitvoering van het grootste gedeelte van mijn werken tot dan toe, in het Bethaniënklooster (zie foto boven) in het hartje van Amsterdam. Ps zo superjammer dat deze prachtige concertplek verloren is gegaan voor concerten! Er zitten nu dure woningen in. Het was een unieke plek.

In november 2002 beviel ik van onze tweeling. Daarna ben ik pas goed op dreef gekomen met componeren, en is het ook een beetje een andere kant op gegaan (van tonaal naar minder tonaal naar weer iets meer tonaal maar niet teveel ;))

Maar goed: door dit interview ging ik weer even luisteren naar de opnames van toen. Wat geweldig om terug te horen. Het enthousiasme was toen al duidelijk te horen. Het is een beetje zoals Mondriaan die eerst echte bomen schilderde, terwijl het daarna blokjes werden. Toch kun je de bomen niet overslaan.

Trio No 1 part 2 Scherzando (2001)
Trio No 1 part 3 Andante Moderato (2001)
Trio No 1 part 4 Finale-Vivace (2001)

Podcast serie over 24preludia-project

Bij het 24preludia-project zijn de fuga’s uit het Wohltemperierte Klavier vervangen door nieuw geschreven stukken van hedendaagse vaderlandse componisten. Een podcastserie over eigentijdse pianomuziek, waarin de componisten zelf vertellen over hún eigentijdse antwoord op de prelude. De Fanfare voor solo piano van Louis Andriessen gaat voorop om de komende parade in te luiden. Pianiste Jacqueline voorheen Frederique – is de initiatiefneemster van het project.

Ook ‘Groovy Prelude’ van Heleen Verleur zal aan bod komen (als antwoord op de prelude in gis van J.S.Bach).

https://www.editionmatchingarts.com/webshop/sheetmusic/product/171-verleur-groovy-prelude-2019-for-piano

https://podcasts.apple.com/nl/podcast/bach-en-nu/id1605768971

Composities voor blokfluit ensemble

Voor een internationaal Suzuki jubileum werd ik door blokfluitist Jaap Delver benaderd om een compositie te schrijven voor blokfluit ensemble (sopranen, alt, tenor, bas). Nadat ik er één had geschreven, kreeg ik de smaak te pakken en inmiddels is dit uitgemond in een stuk of acht stukken (Song from the East, With a Twist, Madley, Strange Birds, The Red Wire, Just What, Contrasts, Song for Six Recorders). Bovendien ben ik inmiddels bezig met ensemble begeleidingen te maken bij Suzuki sopraan blokfluitboek 1. Er is ook een fonds opgericht om mij een passende vergoeding te kunnen geven. Alles bij elkaar een vruchtbare samenwerking met de Suzuki blokfluiten!

Twaalf dansen met improvisatie

‘Twaalf dansen’ voor vier handen piano: een Oegandese dans, een dans à la Dave Brubeck, een Tango, een Boogie-Woogie, een Gnossienne, een Klompendans, een Egyptische mummie dans, een Spaanse dans, een Bourree, een Sarabande, een Menuet en een Tarantella. Met middenin elke dans een improvisatie.

Een aantal ervan kun je ook beluisteren via: http://www.heleenverleur.org/2021/03/22/dansen-in-gent/

De moeilijkheidsgraad is wisselend, van eenvoudig tot gemiddeld. In de ‘ossia’ (de kleinere notenbalken) staan eenvoudiger improvisatietonen. Met de gegeven improvisatietonen kun je zelf iets bedenken. Maar je kunt ook kiezen voor een moeilijker toonladder of akkoord tijdens je improvisatie. Of gewoon helemaal losgaan en je niet meer houden aan de regels: experimenteren is belangrijk tijdens improviseren. Zolang je maar goed luistert naar jezelf en naar de ander! De partijen kunnen zowel op één als op twee piano’s gespeeld worden.

Het leukst is om -zo mogelijk- allebei de partijen in te studeren, zodat je zowel de ondersteunende als de improviserende rol kunt hebben. Indien de uitgeschreven partijen nog te moeilijk zijn, kun je ervoor kiezen alleen de improvisatie te doen. Je laat dan gewoon je docent de andere partij spelen!

Over de auteur

Meer info http://www.heleenverleur.org

Over de tekenaar

Meer info http://www.vaneijck.org

Het boek is te bestellen bij

Binnenkant Muziek Amsterdam (www.heleenverleur.org)

Het kost €15,- plus portokosten. Stuur een mail naar:

heleen.verleur@xs4all.nl

Voorbeeld van de vijfde dans (piano 1)

Jason

Op donderdag 8 juli hebben we geapplaudisseerd voor Jason, na afloop van een intense ceremonie waarbij ongeveer tweehonderd betrokkenen aanwezig waren. Het applaus hield minutenlang aan. Jason is slechts 22 jaar geworden. Hij was een gedreven pianoleerling die sinds drie jaar pianoles bij mij volgde in Almere, bij Coöperatie Kunstzinnige Vorming. Jason had vele talenten: lekker koken, skaten, heel snel zwemmen, prachtige kleren ontwerpen. Piano spelen liep de laatste jaren wel als een rode draad door zijn leven. Hij speelde elke dag, zonder een keer over te slaan. Bij het afscheid is zijn Waltz in A mineur gespeeld, want ook componeren kon hij mooi en goed. Ook werd er een video vertoond terwijl hij het thema van ‘Lalaland’ speelt (later gevonden op zijn computer). Op de bovenstaande voorkant van de rouwkaart zien we zijn hand boven de pianotoetsen.

Jason woonde sinds dit jaar in een studentenhuis op het NDSM terrein in Amsterdam. Hiervoor had hij vrijwel meteen een digitale piano aangeschaft, in overleg met mij. Zijn moeder Ria vertelde me dat hij altijd zodra hij terugkwam in het ouderlijk huis, onmiddellijk achter de (akoestische) piano ging zitten om te spelen. Hij had nog vele mooie composities kunnen en willen maken. Iedereen die hem kent kan het nog niet bevatten. We missen hem enorm! We denken wel dat Jason moeilijk een mooier afscheid had kunnen krijgen dan dat het op 8 juli is neergezet, met emotionele toespraken, heel veel bloemen, veel bezoekers, mooie video’s, veel muziek, kostuums en goede vrienden, lieve ouders Carlo en Ria en familie.

Hieronder kun je een compositie horen die Jason heeft gemaakt voor het boek ‘Butterflies against the wind’, een boek dat verscheen in 2019 met 24 nieuwe composities door 24 verschillende leerlingen (het boek is overigens nog steeds te koop voor 15 euro door even een mailtje te sturen).

Een goede vriend van Jason vertelde me, dat Jason dit stuk een paar weken voor zijn dood nog voor hem heeft gespeeld. Hij was zo trots en enthousiast toen hij het voor hem speelde!

Waltz in A mineur: compositie Jason Slijngard
Eerste regel Waltz in A mineur/Jason Slijngard

Onderstaande tekst sprak ik op zijn afscheid op donderdag 8 juli 2021:

Voorafgaande aan een lesdag piano zet ik meestal van tevoren een alarm voor alle lessen, twee minuten voordat het tijd is. Het is voor mij een reminder dat ik nog twee minuten heb om die les af te ronden. Op donderdag 1 juli om kwart over zeven ging mijn alarm. De les aan Jason is niet gegeven en zal ook niet meer gegeven worden.

De allereerste keer dat Jason bij mij voorspeelde, wist ik niet wat ik hoorde. Zijn toon, zijn rustige performance, zijn inleving in de muziek. Je kon niet anders dan luisteren, als hij speelde. Toen hij klaar was, had ik bijna geen woorden voor wat ik had gehoord. Iemand met een grote muzikale intelligentie en verfijndheid. En wat zou zijn repertoire nog kunnen groeien!

Intussen had ik mijn voorstelling ‘Chopin en George Sand’ in het Pianolamuseum gedaan. Ik had al mijn leerlingen ook een uitnodiging gestuurd. Jason, zijn vriendin, en de ouders van Jason bleken in de zaal te zitten. Met z’n vieren vanuit Almere naar Amsterdam gereisd.

Enige tijd later kwam Jason ineens op les met de Nocturne Op.55 No.1 van Chopin.. Hij had hem gehoord tijdens mijn voorstelling én op ‘Spotify’. Hij vond het zo’n mooi stuk dat hij het graag wilde leren. Ik weet nog dat ik wel enige aarzeling voelde .. het is een behoorlijk lastig stuk voor iemand die net een paar jaar pianoles heeft. Maar hij was zeer gedreven.

Niet zo lang daarna, een paar weken of zo, kwam Jason op les en zei: ik ben al een eind gekomen. Hij speelde ongeveer tot het allerlaatste stuk met de chromatische triolen.

Jason was een getalenteerde, gevoelige man. Op een bepaald moment vertelde hij mij dat hij af en toe naar een verzorgingshuis ging, om daar voor de mensen te spelen op de piano in de kantine. Dit was een win-win situatie: hij kreeg heel hartelijke reacties van de bewoners, en Jason wende op die manier aan spelen voor publiek.

Een aantal van mijn leerlingen maakten een compositie voor een goed doel. Alle composities zouden worden gebundeld in een boek ‘Butterflies against the wind’. Jason’s compositie was een prachtige wals geworden, met licht Chopin-achtige trekken, maar toch ook duidelijke Jason-achtige wendingen (ik zal hem zo laten horen)

Tijdens de lockdown waren er eerst online lessen in het CKV: leerlingen mochten het gebouw niet in. Op een ochtend dacht ik: maar als ik nu gewoon ’s avonds met de auto naar Jason’s huis rij? Hij was de laatste leerling van de maandag, dus het maakte niet uit dat ik dan wat extra reistijd had om bij hem te komen. Toen ik dit voorstelde, sprak hij de onvergetelijke woorden: “Zal ik dan iets lekkers voor je koken? Hij heeft een heerlijke maaltijd zalm-Teriyaki voor me gemaakt.

Jason was ook iemand van de technische snufjes. Tijdens de online lessen had hij op een bepaald moment onder zijn beeldscherm een soort digitale pianotoetsen ‘getoverd’ die ik op magische wijze kon zien bewegen!

Maar ik merkte dat hij het directe contact miste. Ik ook, trouwens. Die pianotonen klinken via Zoom toch wel minder mooi dan in werkelijkheid.

En dan de achtergrondgeluiden tijdens de Zoom sessies. Op een keer zat Jason tijdens een online les thuis te spelen, terwijl ik op de achtergrond behoorlijk getimmer hoorde. Ik vroeg hem of er een verbouwing was. “Nee hoor, dat is mijn vader die krabscharen aan het openbreken is voor het avondeten!” Ik krijg nog steeds een glimlach om mijn mond als ik hieraan terugdenk.

Jason was inmiddels verhuisd vanuit het ouderlijk huis in Almere naar het NDSM-terrein in Amsterdam. Intussen had hij mijn nog advies gevraagd over een digitale piano voor op zijn studentenkamer. Maar misschien hoorde hij zijn piano niet altijd via de koptelefoon, want hij vertelde mij dat zijn directe buurvrouw steeds kwam vragen of hij niet nog wat piano kon spelen. Ze genoot er zo van! Hij had daar al fans gemaakt.

Een paar weken geleden, op 15 juni, was hij op les. Na Jason was mijn leerling Daniel, een jongen van ongeveer vijftien jaar. Hij was toevallig ook bezig met een Nocturne van Chopin, namelijk die in Cis mineur. Ik vroeg aan Daniel: “Zou jij misschien deze Nocturne voor Jason willen spelen?” Daniel zei: “Ja hoor,” en hij speelde de Nocturne voor Jason, met veel overgave. Jason genoot, zag ik. Ik dacht: “Deze mannen kan ik vaker naar elkaar laten luisteren, ter inspiratie.”

De weken daarna zei Jason een paar keer af. Op 24 juni kreeg ik een appje: “Goodmorning! Komt het uit als ik straks even bel? Of ben je druk met lessen?” Die dag hebben we elkaar gesproken. Zijn reden om te bellen, was om mij de reden van zijn recente verzuim uit te leggen, dat hij de lessen juist zo fijn vond, en dat hij na de zomer gewoon weer elke week zou komen. Dit was de laatste keer dat we elkaar hebben gesproken. Ik kan me de toon van dit gesprek nog heel goed herinneren. We begrepen elkaar.

Op donderdag 1 juli stuurde ik hem een appje. “Ha Jason, mijn geheugen laat me in de steek: jij komt toch vanavond op les? Tussen 18.15 en 19.15? Bevestig nog maar even. Ps ook als je je niet zo goed voelt, ben je welkom!”

Toen ik ‘s middags een bericht kreeg van mijn man dat de vader van Jason had gebeld, voelde ik meteen een enorme ongerustheid. Middenin de les van een andere leerling belde ik het nummer. Mijn voorgevoel klopte. Op een bepaald moment kregen zijn ouders geen contact meer met hem en gingen naar zijn huis. Daar vonden ze Jason. De doodsoorzaak wordt nog onderzocht. Het is niet te bevatten.

Om 18.15 u heb ik Jason’s wals gespeeld die hij had gecomponeerd, op het moment dat hij anders les zou hebben gehad. Om 19.13 u ging mijn alarm af. De les was afgelopen.

Heleen Verleur

7 juli 2021

Jason

When Bach met Lavignac and Smetana, long long ago

When Bach met Lavignac (2021) is een opdracht voor het Groninger Piano Festival. De vraag was of ik de thema’s van Het Rondo van Smetana en de Galop-Marche van Lavignac kon verwerken in één stuk voor 15 pianisten. In dit werk heb ik alle drie de componisten samengebracht. De werktitel is even: ‘When Bach met Smetana’.

Eerste bladzijden ‘When Bach met Smetana’
Halverwege ‘When Bach met Smetana’